RetroStacja

Rok po wydaniu Medal of Honor, który okazał się sporym sukcesem, pojawiła się druga część; sequel zwiera wszystko to co jedynka, plus oferuje nowe pomysły i rozwiązania, oraz naturalnie więcej zabawy.
Czytaj więcej…

Medal of Honor to jeden z nielicznych FPS (dobra było ich trochę) powstałych na Playstation (obok Quake 2 i Alien Ressurection, chyba najlepszy). Sukces „medala” spowodał powstanie kolejnych części, które zrewolucjonowały rynek FPS, a część jego twórców, która odeszła od macierzystej firmy stworzyła Call of Duty, i odtąd obie serie prześcigały się, która jest lepsza; nie o tym jednak będzie ten tekst.
Czytaj więcej…

Yo bra’! Przy takich perełkach jak Corpse Killer czasem niewiadomo nawet jak zacząć, to jedna z tych gier, tak złych, że aż dobrych (coś jak filmy Bruno Mattei); mamy tu FMV (pierwszy warning, że gra nie będzie fajna), zombie (czy raczej corpsy), samotnego marine, blond dziennikarkę, jamajskiego homie oraz szalonego doktora Hellman’a granego przez Vincent’a Schiavelli.
Czytaj więcej…

Raz, dwa Freddie ostro przypala, trzy-dwa-jeden przecież nie on kuwa jeden…
Czytaj więcej…

Przyznam, że o Castlevani wiem mało; seria zadebiutowała na Nesie w 1986 (czyli trochę dawno), gdzie naszym zadaniem było pozbycie się hrabego Draculi z tego świata. W Symphony of the night niewiele się zmienia, Dracula znowu żyje, a my jako Alucard; syn hrabiego postanowiliśmy odwiedzić jego zamek i położyć kres jego panowaniu. Jako, że gra ukazała się na min na Playstation i Saturn’a mamy tu wielki postęp technologiczny w porównaniu do Nes’a czy Snes’a.
Czytaj więcej…

Sega Master System to konsolka raczej nieznana; zaprojektowana jako konkurent Nes’a, w ogóle nie odniosła sukcesu, choć pod każdym względem przewyższała produkt Nintendo, no może nie pod względem dobrych gier… Vampire, znany także jako Master of Darkness został wydany w 1992 roku; miałbyć odpowiedzią na Castlevanie i jest jedną z ciekawszych gier jakie znajdziemy na konsoli Segi.
Czytaj więcej…

Moonstone od Mindscape to połączenie bijatyki z grą przygodową i elementami RPG, a wszystko to w klimatach fantasy – czyli są dobrzy rycerze, źli rycerze, smok i ważne zadanie do wypełnienia. Całość przypomina trochę gry planszowe w stylu Talismana (w Polsce znany jako Magia i Miecz, bądź Magiczny Miecz), gdzie gracze przemierzali krainę, badali lokacje, walczyli z potworami.
Czytaj więcej…

Motörhead miał rozgrzać się przed koncertem w kolejnym mieście, jednak na próbie pojawił się tylko Lemmy. Jako, że jedna gitara (basowa) wiosny nie czyni postanowił sprawdzić, co z resztą bandy. Jak się okazało, muzyków porwali fani innych stylów i naszym zadaniem jest ich odnalezienie. Naszą przygodę zaczniemy od rap city, gdzie wbijemy gościom słuchającym rapu rock’n’roll do głowy; i to całkiem dosłownie. Splugawimy jeszcze kraine country, reprezentowaną przez cycatą Dolly (Parton?) i typowych redecków, rozniesie fanów karaoke czy punka (moja ulubiona plansza to disco lair).
Czytaj więcej…

Lata ’90 to wiele zmian w stosunku do poprzedniej dekady. Nie tylko na rynku konsol, ale także w muzyce, filmie czy modzie. Odeszły w zapomnienie kolorowe ciuchy i tapirowane fryzury (choć jeszcze na początku trzymały się nieźle), z anteny MTV powoli znikał Hair Metal wypierany przez Grunge. Rynek komputerowy to nadal walka trzech firm: Amigi, Atari ST i IBM PC (jak wiadomo z tej walki zwycięsko wyszedł PC, reszta konkurencji skończyła w otchłani), gdzieś tam jeszcze pałętało się Apple.
Czytaj więcej…

Piekło na Pacyfiku to było coś! Wcześniej ukazał się Lew Morski, ale moim zdaniem był kiepski zarówno od strony graficznej, jak i pod względem gry walności (symulacja potyczek Luftwaffe i Raf nad Londynem), także Piekło wydaje się być dopieszczonym i ulepszonym produktem. Gra odtwarza walki pomiędzy Amerykanami oraz Japończykami w powietrzu.
Czytaj więcej…