Kawałek czasu popełniłem recenzję jednej z gier na PSP dla portalu PSP-Team.pl. Była to recenzja gry, która jest stylizowana na „staroszkolne” produkcje. Piksele wielkie jak słońce, retromuzyka itp. Sądzę, że recenzja świetnie pasuje do tematyki naszego blogu, więc publikuję ją także tutaj, abyście mogli się z nią zapoznać.
Postać Zorro jest raczej znana większości z Was. Kto nie zna, ten sobie przeczyta książkę, obejrzy serial albo chociaż filmy z Banderasem. Leniwce mogą łyknąć Wikipedii. Przyjmę, że większość z Was pamięta ten słynny serial Disney’a, który nakręcał młodzież ładnych parę lat temu. To były czasy! Masa dzieciaków paradowała w czarnych pelerynach i maskach dzierżąc dzielnie kijek, który idealnie imitował szablę. Każdy uważał się na „tego jedynego” duchowego następcę bohatera. Dzięki temu postać zamaskowanego mściciela broniącego słabszych zapadła nam tak mocno w pamięć i wzbudza niemały sentyment. Zabawę w Zorro skutecznie wyparło przebieranie się za Batmana (wystarczyło wyrzucić kijek, ponieważ strój zostawał ten sam) ale to już temat na inne wspominki.
Czytaj więcej…
Co mogą mieć wspólnego: Pokemony, Rosjanie i Mały Nemo? Okazuje się, że bardzo wiele. Wszystko zaczęło się w dniu, kiedy na pobliskiej giełdzie chciałem zaopatrzyć się w jakąś nową gierkę na legendarnego już Pegasus’a. W gąszczu cartridge’y z grami moją uwagę przykuł uwagę jeden cart z grą „Pokemon Silver”. A że wtedy panowała moda na Pokemony, poruszony wspaniałą myślą, że mogę sobie pograć w tą słynną grę na GameBoy’a i to na Pegasusie, nie zastanawiałem się i kupiłem carta z tą grą. I co? I nic. Oszukali mnie i tyle!
Czytaj więcej…
Prostota w grach wideo jest cechą, którą cenię bardzo wysoko. Przykładem gry prostej a zarazem bardzo wciągającej jest Fast Eddie. Gra pojawiła się na Commodore 64 już w 1982 roku i jest to jedna z pierwszych gier na tę platformę. Może nie wyciska ona ostatnich soków z tego sprzętu ale do świetnej zabawy więcej nie potrzeba.
Tym razem opowiem o jednej z najlepszych platformówek na pierwszą konsolę Nintendo – NES. I nie jest to Mario. Bucky O’Hare jest grą stworzoną przez japońską firmę Konami. Gra jest oparta o motywy znane ze średnio popularnej kreskówki pod tym samym tytułem. Sama bajka opowiadała o potyczkach kapitana Bucky’ego i jego ferajny z gangiem kosmicznych piratów. Gra opowiada o jednej takiej potyczce. Na wejściu Kapitan Piratów porywa wszystkich członków załogi Bucky’ego. Ten jak przystało na głównego bohatera rozpoczyna akcję ratunkową. Jako Bucky (taki zielony zając) przemierzamy cztery odmienne planety, na których uwięzieni zostali członkowie naszej załogi.
Czytaj więcej…
Quest for Tires to gra stworzona przez małą firmę Sydney Development Corp., a wydana przez Sierra On-Line (nie było wtedy jeszcze takiego internetu jak teraz, więc nazwa „on-line” była dodana pewnie dla szpanu). Tytuł ten pojawił się w 1983 roku na platformach Atari 2600, ColecoVision, ZX Spectrum, MSX, Apple II oraz bardzo popularnym u nas Commodore 64. Istniała też wersja PC, która uruchamiana była poprzez bootowanie, zamiast systemu. Dzisiaj opowiem Wam jednak o wersji na słynną „mydelniczkę” (zwaną też czasem domowym reaktorem z racji niesamowitego grzania się) czyli C-64.
Gra wideo o samolotach. Co pierwsze przychodzi Ci do głowy? Jakiś Flight Simulator albo coś w tym stylu, prawda? Tylko, czy symulatory lotów bawią? Trzeba przeczytać grubą instrukcję tylko po to, aby móc wystartować. Nie można sobie pozwolić na szarżę. Nie możemy się efektownie rozbić o budynek, bo nie o to w nich chodzi. Mamy wozić pasażerów. Czy taka gra może bawić?
Czytaj więcej…
